Sensire
Grensverleggend schouderklopje?
Recensie van Tonnie Hartsuijker, manager Thuiszorg regio Zutphen.
Op vrijdagmiddag de 15e december, vergezeld van een stralend zonnetje en met een ongekende temperatuur van rond de 11 graden Celcius, verzamelen de ca 35 medewerksters van de Zorgteams Aberson Welgelegen Warnsveld zich bij de uitspanning van bakker Postel in het buurtschap Zwiep. De bakermat van de “Witte Wieven”!
Wat er vanmiddag gaat gebeuren is bijzonder, men wordt ingedeeld in vier groepen, en om de 15 minuten vertrekt er een groep. Twee groepen gaan de Lochemse berg op en twee groepen worden richting brug over de rivier de Berkel gedirigeerd. Allen een map met opdrachten mee, want het wordt een survivalachtig experiment.
Druk kletsend verdwijnt men uit beeld en algauw gaan de groepen richting Berkel gelopen, over per vier personen in een Canadese kano, waarmee men richting Lochem moet kanoen
Tot bij huize de Cloese, de voormalige politieopleidingschool Oost Nederland. De samenwerking mag beter dames!!! De kano's zigzaggen van rietkraag naar rietkraag eerder gelijk een kruisend zeilschip maar er wordt wel veel gelachen.
De andere groepen zijn na een redelijke klimwandeling inmiddels bij de uitkijktoren boven op de berg aangekomen “ de Belvedere”, waar een volgende outdoor activiteit op het programma staat, jawel we gaan de toren eerst beklimmen en daarna abseilen.
Twee instructeurs leggen de dames geduldig uit hoe ze de safetygordels om moeten doen en hoe ze met de diverse lijnen en klimbeveiligingen moeten omgaan, in teams van drie gaan ze nu aan de slag.
Te weten één gaat klimmen en zit aan het ene eind van de lijn, deze loopt naar boven in de toren. Boven is de lijn via een blok gezekerd aan de muur, lijn loopt terug naar beneden, daar staat de 2e dame, liefst iets meer gewicht als de klimster! Zij haalt de lijn in, of laat hem vieren naar gelang de klimster aangeeft wat ze wil. En de 3e dame in dit geval, heeft steeds de lijn vast na de 2e en is dus zuiver voor de zekerheid dat er dus vier handen de lijn vasthouden.
Via een soort klimwand worden de eerste 3 meter geklommen, daar kunnen de klimsters op een soort schavot komen, vanwaar ze tegen de eigenlijke muur van de toren omhoog kunnen komen door via allerlei gemonteerde steunen.
Het resultaat is werkelijk verbluffend, er zijn er die na 3 meter al zeggen “nee laat maar zakken”, en er zijn er die zeggen, ”leuk joh, mag ik nog een keer omhoog?” Het abseilen tenslotte is een 'piece of cake' wat de meesten als héél leuk ervaren, alleen die eerste stap over die richel boven op de toren, welke toch zo’n kleine 30 meter hoog is!
Het belangrijkste is dat we er heel veel lol aan beleven, na afloop om weer even op te warmen, voor een ieder een glas Gluhwein!